Rośliny naczyniowe

Turzycowate Trawy


Paprotniki


Drzewa Krzewy Krzewinki


Kornuty

Beskid Niski

Rezerwat przyrody nieożywionej

Data utworzenia : 1953 (powiększony w 1964)

Powierzchnia : 11,90 ha 
(wg aktów normatywnych)  

Położony około 2 km od wsi Bartne, na zachodnich stokach szczytowych partii Magury Wątkowskiej, w gminie Sękowa, w otulinie Magurskiego Parku Narodowego.

Ochrona tego terenu zaczęła się już w 1938 roku, kiedy to oddział PTT w Gorlicach wykupił tu 7 ha celem jego ochrony.

Rezerwat obejmuje fragment południowo-zachodniego zbocza Magury Wątkowskiej, poniżej szczytu Kornuty, na którym rozrzucone są fantazyjnie ukształtowane skały, o wysokości do 10 metrów, zbudowane z  gruboławicowego piaskowca magurskiego. Mają formę ławic, bloków, płyt, ścian i rumowisk. Występują tu liczne jaskinie szkieletowe – raczej małe, poza Jaskinią Mroczną, której długość korytarzy wynosi prawie 200 m.

Las porastający rezerwat to żyzna buczyna karpacka i kwaśna buczyna górska. Rośnie tu m.in. podrzeń żebrowiec, paprotka zwyczajna, widłak wroniec, lilia złotogłów i goryczka trojeściowa. 

Osobliwością rezerwatu było tu do lat 90-tych XX wieku stanowisko kosodrzewiny, najprawdopodobniej pochodzenia reliktowego z epoki lodowcowej.

Podnóże skał otaczały kiedyś łąki i występował tu rzadki motyl, niepylak apollo.

Poniżej rezerwatu istniało przed drugą wojną światową schronisko turystyczne.


Przez rezerwat prowadzi szlak turystyczny.

Rezerwat Kornuty

Galeria - Rezerwat Kornuty

Bibliografia:
  • Rąkowski G., Walczak M., Smogorzewska M.: Rezerwaty Przyrody w Polsce Południowej: Monografia pod redakcją Grzegorza Rąkowskiego. Warszawa: Instytut Ochrony Środowiska, 2007
  • http://krakow.rdos.gov.pl/files/artykuly/14223/rejestr2015rezeprzy.pdf [dostęp 2015-03-28]
  • http://crfop.gdos.gov.pl/CRFOP/search.jsf [dostęp 2015-04-02]
  • http://www.lemko.pl/czytelnia/kornuty-rezerwat-magurskich-piaskowc%C3%B3w/[dostęp 2015-04-02]

 

Kwiaty Białe


Różowe Czerwone Fioletowe


Żółte Zielone Brązowe