OMIEG GÓRSKI (Doronicum austriacum)

OMIEG GÓRSKI

Tatry - nad Morskim Okiem - lipiec 2009

Rodzina : Astrowate.

Roślina objęta ścisłą ochroną.

Opis : Bylina wysokości 50-120 cm, o prosto wzniesionej łodydze, nagiej lub słabo owłosionej, górą rozgałęzionej. Liście naprzemianległe o zróżnicowanym kształcie; dolne szerokosercowate, z ogonkami; środkowe większe, siedzące, o skrzypcowatym kształcie; górne jajowatopodługowate, siedzące. Wszystkie są nierówno ząbkowane. Kwiaty na długich szypułkach, duże, w koszyczkach. Języczkowe jasnożółte, środkowe rurkowe ciemniejsze.

Występowanie : Góry środkowej i południowej Europy. W Polsce w Sudetach i Karpatach, w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej, Górach Świętokrzyskich i Kotlinie Kłodzkiej. Rośnie w reglu górnym i piętrze kosodrzewiny, w ziołoroślach, na wilgotnych łąkach śródleśnych, nad brzegami potoków, niezależnie od podłoża.

Kwitnienie : VI-VII