BRZOZA OJCOWSKA (Betula oycoviensis)

BRZOZA OJCOWSKA

Beskid Wyspowy - Skiełek - kwiecień 2014

Rodzina : Brzozowate.

Roślina objęta ścisłą ochroną, wpisana do Czerwonej Księgi Karpat Polskich.

Opis: Jednopienny krzew, rzadziej drzewo, do 20 m wysokości. Kora najczęściej biała (wyjątkowo ciemna). Młode gałązki czerwonobrunatne, pokryte kropelkami żywicy. Liście romboidalne, brzegiem ostro ząbkowane, silnie wydłużone na szczycie, w nasadzie klinowate, z 4-6 nerwami bocznymi, zebrane po 3-4 na krótkopędzie; ogonki liściowe często czerwonawe. Kotki męskie siedzące po 2-3, zwykle na wierzchołkach pędów; żeńskie na szypułach, wyrastające w wydłużonych pędach bocznych. Kwiaty męskie 2-pręcikowe. Łuski owocowe wyraźnie szersze niż dłuższe, z klapą środkową węższą od bocznych. Orzeszek ze skrzydełkami. (Gatunek mieszańcowy brzozy brodawkowatej  (Betula pendula) i brzozy Szafera (Betula szaferi), niektórzy uwazają, że nie jest to odrębny gatunek, a podgatunek brzozy brodawkowatej).
 
Występowanie : W zachodnich Czechach, południowej części Szwecji, Danii, południowej Polsce, na Ukrainie w okolicach Lwowa, w Rosji koło Kujbyszewa oraz w Rumunii. W Polsce na Wyżynie kKrakowsko-Częstochowskiej, na Wyżynie Sandomierskiej i jedyne stanowisko w Karpatach Polskich w Beskidzie Wyspowym na Skiełku. Rośnie na brzegach lasów, przy polnych drogach, często w miejscach wilgotnych  lub podmokłych.
 
Kwitnienie : IV-V