BRZOZA CZARNA (Betula pendula ssp. obscura, syn. Betula verrucosa ssp. obscura, syn. Betula obscura)

BRZOZA CZARNA

Beskid Wyspowy - Skiełek - kwiecień 2014

Rodzina : Brzozowate.

Opis : Drzewo  wysokości  do 20 m, bardzo podobne do brzozy brodawkowatej, od której różni się ciemną, szarowiśniową, nie bielejącą korą. Kora nie zawiera zupełnie betuliny, tylko ciemny garbnik i nie łuszczy się. Przetchlinki są krótsze, szersze i przedzielone pośrodku. Gałęzie pierwszego rzędu wyrastają z pnia pod kątem bardziej rozwartym niż gałęzie brzozy brodawkowatej.
Brzoza czarna była dawniej uważana za osobny gatunek, kiedyś nawet traktowano ją jako polski endemit, ale nie było to słuszne, gdyż drzewo to występuje także w innych krajach Europy Środkowej. Obecnie w większości przeważa opinia, że jest to jednak nie odrębny gatunek, a  tylko forma (podgatunek) brzozy brodawkowatej.
 
Występowanie :  Środkowa Europa, głównie w Polsce, ponadto w północnej części Czech i Słowacji oraz na południowo-zachodniej Ukrainie. W Polsce często spotykana na południu, na niżu rzadka (pojedyncze okazy można spotkać w Puszczy Kampinowskiej), większe skupienia występują w Górach Świętokrzyskich, w południowej części Wyżyny Krakowsko-Wieluńskiej, w Beskidzie Śląskim, Wyspowym i koło Przemyśla.
 
 Kwitnienie : IV-V